گیکلو

از فرهنگنامه اردبیل

گیگلو : گیگ سرزمین کوچکی در خاک عثمانی بوده و اجاق یا زیارتگاه مشهوری به همان اسم داشته که مبتلایان به بعضی از امراض به این زیارتگاهها می رفتند و شفا می یافتند ( هم اکنون نیز مبتلایان به مرض یرقان به بعضی از خانواده های این طایفه که گیگلوی اصیل اصیل بوده و به اصطلاح محلی اجاق این مرض هستند مراجعه می کنند ) . این طایفه ظاهرا به اسم همان سرزمین و یا زیارتگاه مشهور بوده و بعد هم که به ایران آمدند به همین اسم نامیده اند . این طایفه بر خلاف طوایف دیگر ، در عصر حاضر تعداد جمعیتشان افزایش یافته و از این حیث شاید دومین طایفه عشایر است . قشلاقشان اکثرا در منطقه فعالیت کشت و صنعت و دامپروری مغان واقع شده است . در سالعای 53-1352 که شهرک غربی «مجتمع مسکونی» شرکت کشت و صنعت مغان را می ساختند اوبه بزرکی با پرداخت بهای مستحدثات و مستنیات آنان از محل 52 دستگاه فعلی مهاجرت داده شدند ، اوبه کوچکی در زیر پاسگاه قرار داشت ، که هنوز هم خانواده هایی از آن اوبه بر جای مانده است . ییلاق آنان در «قاشقامیشه» و «یاغلو» و «قینارجه» واقع است . از آخرین روسای این طایفه عالیشان خان – حاجی فرج و حاتم خان مشهور هستند . تیره های این طایفه : علی پناهلو – میرزالو – ججانلو – طومارلو – حاجی ایمانلو – خلیل لو – قیطرانلو – قرولی – قاراپتخلو – علی بایراملو – مدینه لو – موسی لو – اوروجلو – حاجی فرجلو – عالیشان خانلو – آقاجعفر لو – حاجی جعفرلو هستند .

منبع : کتاب مغان در گستره تاریخ تالیف مرحوم عزیزاله قلمی